08.02.2016 - Lynsey Addario

Lynsey Addario is onze gast op 8 februari. Rosan Hollak interviewt haar (in het Engels) over haar memoires Dit is wat ik doe: fotograferen in tijden van liefde en oorlog.

Toen de aanslagen op 11 september 2001 plaatsvonden, was Lynsey Addario een van de weinige fotojournalisten die eerder in Afghanistan was geweest. Toen ze daarom de vraag kreeg om terug te gaan en verslag te doen van de Amerikaanse invasie, twijfelde ze geen moment en trok ze met haar camera op pad.

Dit is wat doe geeft een indrukwekkend beeld van het leven aan het front en is een getuigenis van de prijs van oorlog.
Als vrouwelijke fotojournalist is Addario vastbesloten net zo serieus genomen te worden als haar mannelijke collega’s. Ze vecht zich binnen in deze mannenclub en krijgt daar ook wereldwijd erkenning voor: ze wint een MacArthur Genius Grant en een Pulitzer Prize. Ze zet haar liefdes- en gezinsleven in de wacht om alle voor haar belangrijke opdrachten aan te kunnen nemen. Tegelijkertijd geven het verdriet en het onrecht dat ze tegenkomt als oorlogsjournalist haar een nieuwe visie op haar eigen leven, en hoe meer ze van de wereld ziet, hoe groter haar verlangen wordt naar liefde en een gezin.
Dit is wat ik doe is daarmee ook het verhaal van hoe Addario haar man en vader van haar kind ontmoette, en hoe ze – als oorlogscorrespondent en moeder – leerde haar leven in twee verschillende, maar moeilijk te scheiden, werelden te leven.
 
Dit is wat ik doe: fotograferen in tijden van liefde en oorlog wordt eind januari gepubliceerd door uitgeverij De Arbeiderspers. Het boek werd vertaald door Wim Scherpenisse.